தமிழ்க் கவிதைகள்..!

மாலை வேளையில் உன்னழகைக் கண்டதால்தானோ என்னவோ..! அந்தச் சூரியன் கூட வெட்கத்தால் சிவந்து மேகத்தினுள் மறைந்து விட்டான்..!

மேகங்களை மெத்தையாக்கி... நட்சத்திரங்களை தலையணையாக்கி... அந்த வெண்ணிலவை உன் அறை விளக்காக்கி... என்னன்புக் கவி மலரே உனைத் தூங்க வைப்பேன்....

என் கண் வழியே உனை நுழைத்து… என் மனதினிலே உனை நினைத்து… என் கவிதையிலே வடித்து வைத்தேன்..! இப்புவியிலிருந்து  நான் மறைந்து போனாலும் அன்பே.....

இருபுறமும் நகர்ந்து மூடும் கதவுகளுக்குள் காதலா என்ன..? அவைகளும் நம்மைப் போலவே உதட்டோடு உதடு சேர்த்து உறவாடுகின்றனவே..!  

நிலாப் பெண்ணும் உறங்குவதாகத் தெரியவில்லை..! இரவுப் பொழுதும் கரைவதாகத் தெரியவில்லை..! விளக்குகளும் அணைவதாகத் தெரியவில்லை..! கண்களும் இம...

மலருக்கே தெரியாமல் மகரந்தத்திலுள்ள தேனைக் கவரும் தேனீ போல… எனக்கே தெரியாமல் என் மனதைக் கவர்ந்த தேனீ நீ..! என் காதல் ராஜ்ஜியத்தின் ராண...